Dün eski dosyaları kurcalarken bir de baktım ki 2005 te yazdığım günlüğüm köşede duruyor. Günce(L) ismini verdiğim o zamanki yazılarımdan bir tanesini sizlerle paylaşmak istedim. Bu yazıyı derste yazmışım haliyle biraz ders psikolojisi de içeriyor.Öncelikle şunu belirtmek istiyorum: ” Burada adı geçen şahıslar tamamen hayal ürünü değildir. Kesinlikle gerçek hayatta birileriyle alakası vardır. :D

karakalem

Günce(L) 2005 (21.03.2005 P.tesi)

Neden yazıyorum bilmiyorum. Yazmak geldi sadece içimden bir an. Karakalem her zamanki havasında, benimse hiç havam yok. Biraz karışık düşüncelerim. Yapmam gereken öyle çok şey varki, nasıl yetiştireceğimi bilmiyorum.

Sabahlar sabahları, geceler de geceleri kovalarken sanki ben hep aynı yerde sayıyorum.

Sebebini bilmesem de yazmak istiyorum. Galiba dertlerimi paylaşabildiğim en büyük iki dostum kağıt ve kalemim. Etrafımda gördüğüm bir takım insanlar rahatsızlık verici boyutta düşünme yeteneğinden yoksun.

Galiba bu düşüncelerimi kağıtlara kalemimle dağıtmamda ve onlarla dost olmamda büyük bir etken olsa gerek. Ama düşüncesiz düşüncelilerle düşüncelerimi paylaşmak neyime gerek. Çünkü düşüncelere saygı gösterecek kadar bile anlayışlı olmayı beceremiyorlar.

Sözümü baltalamadan dinleme ve düşüncelerimi paylaşma cesaretine sahip arkadaşların sayısının da az olması kaygı verici.

Karakalem sabah maçının ilk düdüğünü çaldı. Ders bitti. :D

Yaşasın özgürlük!!!

Bu Yazıyı Sevdiyseniz Bunları da Okumanızı Tavsiye Ederim :

  1. [Günce(L)-2005]‘ten Bir Kesit Daha
  2. Sessiz Cümlelerim-8 [Haykırış]
  3. Genç Haritacı’nın Bir Haftası ve 3 Özel Şey
  4. Artık Şiirlerimden Bazılarını da Sizlerle Paylaşacağım
  5. Sessiz Cümlelerim-1 [ Ankara ve Sen ]