Yaşamın neresindeyiz biz!

Kıyısında bir yerde mi, yoksa tam ortasındamıyız?

Daha yaşım da otuzbeş değil, Dante gibi ortasında da değilim ömrün.

 

Baharın habercisi tomurcuk çiçekler gibi rengarenk beslediğimiz hayallerimizi, güneşin sıcaklığıyla ısıtmaya çalıştık yıllarca.

Küçüktük o zamanlar…

 

Hayallerimiz de küçük, saf ve temizdi. Sonra biz büyüdük.

Büyüdük ve kirlendi dünya!

 

Ellerimiz kirlendi, tıpkı düşüncelerimiz gibi.

Saklayabildiğimiz yanlarımız ise yanımıza kar kaldı.

 

 

Neden bu hale geldik ki biz?

 

 

Serin geçen Haziran ayının ilk günlerinde televizyonda akşam haberleri. Haberlerde ise katliam, cinayet, cinnet, güzyaşı…

 

 

Neler oluyor sana yurdum insanı!

 

 

Dünya barış, kardeşlik, huzur, güven içinde özgürce yaşayabilmek için yeterince büyük!

Sizce de öyle değil mi?

Bu Yazıya Benzer İçerik Bulunamadı.